جستجو
فیلتر ها
بستن

دیواره علم کوه مرداد 95

برنامه: دیواره علم کوه مسیر هاری روست وعلایی منطقه: رودبارک - تخت سلیمان - مازندران تاریخ اجرای برنامه: 1395/05/5,6,7,8,9 تعداد همنوردان: 2 نفر سرپرست: آقای فرشاد پولادی

QR-Code

در جبههٔ شمالی قله علم کوه، دیواره‌ای به طول ۶۵۰ متر وجود دارد که یکی از زیباترین و مشکل‌ترین دیواره‌های دنیا به شمار می‌رود. منطقهٔ علم کوه دارای ۴۷ قلّهٔ بالای ۴۰۰۰متر است. جبههٔ شمال - شمال شرقی قلهٔ علم کوه از یک دیوارهٔ تقریباً ۵۵۰ متری گرانیتی تشکیل شده. اگر جایی ارتفاع ۸۰۰ متر برای این دیواره ذکر شده، اشتباه نیست چرا که یخچال علم چال به ارتفاع تقریبی - میانگین ۴۰۵۰ متر در پای این دیواره با شیب نسبتاً تندی به آن رسیده‌است و ارتفاع تقریبی ۸۰۰ متر که بعضاً در منابع ذکر شده با احتساب این قسمت می‌باشد.

جنس این دیواره از نوع گرانیت متخلخل و به رنگ حنایی روشن است. از دیر باز قلهٔ علم کوه و دیوارهٔ آن مورد توجه کوهنوردان بوده‌است. نه تنها کوهنوردان ایرانی، بلکه کوهنوردان آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی و... نیز بر روی مسیرهای متعدد این دیواره صعود انجام داده‌اند. مسیر گردهٔ آلمان‌ها - فرانسوی‌ها از اولین مسیرهای گشوده شده روی گرده این دیواره می‌باشد.

از مسیرهای روی دیوارهٔ اصلی می‌توان به مسیرهای زیر اشاره کرد:

هاری روست، فرانسوی‌ها ۴۸، لهستانی‌ها ۵۰، لهستانی‌ها ۵۲، لهستانی‌ها، همدانی‌ها، آرش، کرمانشاهی‌ها، ایتالیایی‌ها، قزوینی‌ها، تبریزی‌ها، کرجی‌ها، اراکی‌ها(این مسیر به علت فرود از بالای دیواره و رولکوبی زیاد مورد انتقاد دیواره‌ نوردان ایرانی واقع شده)
مسیر هاری روست و علایی که از شکاف کوچک از پای دیواره تا انتهای دیواره ادامه پیدا میکند. که مسیر ریزشیها را به علت خطر ریزش صعود نکردند .
در سال 1347 ادامه این مسیر از اول ریزشیها در بالای دیواره تا قله را مرحوم فریدون نجاح بازگشایی کرد که تا قله به مسیر نجاح معروف است.
حرکت برنامه
طبق برنامه ریزی قبلی روز سه شنبه ساعت 6 مورخ پنجم مرداد 1395 از تهران به همراه خانم رستم آبادی با یک دستگاه ماشین شخصی به طرف رودبارک حرکت کردیم و به دلیل ترافیک در ساعت 11:50 دقیقه به رودبارک رسیدیم. فدراسیون رودبارک تعطیل شده بود و ما تصمیم گرفتیم تا صبح داخل ماشین استراحت کنیم.
روز اول صعود
صبح ساعت 8 به رودبارک مراجعه نمودیم و بعد از صرف صبحانه و اعلام مسیر صعود به طرف ونداربن به راه افتادیم. بعد از یک ساعت رانندگی در جاده خاکی در ساعت 10:30 به ونداربن رسیدیم. پس از مراجعه به مسئول بار گیری قاطرها متوجه شدیم که بار تمام قاطرها برای چهارشنبه و پنج شنبه رزرو شده و نمیتوانیم بار خود را با قاطر حمل کنیم به کنار ماشین رفته و شروع به بستن کوله نمودیم که متوجه بار سنگین وغیر قابل حمل کوله ها شدیم. طناب ها را از کوله باز نموده و با اصرار زیاد به قاطر چی دادم تا برایمان ببرد. پس از آماده شدن و کم کردن مقداری از بار با کوله های سنگین شروع به حرکت نمودیم که به دلیل اینکه روز جمعه قرار بود صعود کنیم مجبور بودیم خودمان حمل کنیم .
در ساعت یازده صبح شروع به حرکت کردیم. به دلیل بار سنگین به آهستگی حرکت میکردیم. ساعت یک به سنگ کشتی رسیدیم و بعد از کمی استراحت به راه افتادیم. ساعت شش بعدازظهر به پناهگاه سرچال رسیدیم و تصمیم گرفتیم شب را آنجا سپری کنیم و بعد از کمی استراحت و خوردن شام نیمی از وسایل و ابزار را به همراه مقداری آب آشامیدنی از سرچال تا نیمی از راه برده و به پناهگاه برگشتیم.
روز دوم صعود
ساعت هشت بیدار شده و بعد از صرف صبحانه و جمع کردن کوله ها به طرف علم چال حرکت نمودیم. در میانه راه ابزار وسایل و آبی که دیشب حمل کرده بودیم برداشته و در ساعت دوازده نیم به علم چال رسیدیم. در آنجا با تعداد زیادی از کوهنوردان باشگاه دماوند برخورد کردیم و پس از اطلاع از برنامه صعود آنها معلوم شد که یک تیم سه نفره به سرپرستی آقای کاشف قصد صعود دیواره را دارند با ایشان هماهنگ شد که در ساعت سه صبح تیم ایشان از روی سکو و تیم ما ساعت سه نیم از پناهگاه خرابه با اختلاف زمانی یک ساعت حرکت کنیم.
چادر را زدیم و بعد از خوردن نهار ابزار و طنابهای خود را همراه کوله مواد غذایی برای صعود فردا برداشته و به راه افتادیم. در ابتدای یخچال حدود یک ساعت با یومار طناب های ثابت را بالا رفته تا به ابتدای مسیر رسیدیم. در آنجا وسایل را گذاشته و با کاور کوله پک بندی نموده که در صورت بارش خیس نشوند سپس فرود آمدیم.
جمعه روز سوم صعود
از ساعت دوازده شب صدای بارش تگرگ به گوشمان میرسید در ساعت سه صبح طبق برنامه بیدار شدیم اما به طور مداوم تگرگ می بارید. تا ساعت شش بارش تگرگ ادامه داشت که موجب کنسل شدن صعودها شد. ساعت هشت صبح بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه دو راه در پیش داشتیم یا باید می رفتیم ابزار را از پای مسیر می آوردیم و فردا در هوای خوب یا بد گرده را صعود می کردیم یا به انتظار هوای خوب ابزار را زیر مسیر برای صعود روز شنبه می گذاشتیم . تصمیم به گذاشتن ابزار پای مسیر گرفتیم و روز جمعه را به استراحت پرداختیم.
روز چهارم صعود
هوا از سر شب صاف بود و ساعت دوازده هنوز هوا خوب بود. ساعت سه بیدار شدیم هوا خوب بود ولی به خاطر احتیاط تصمیم گرفتیم با یک ساعت تاخیر حرکت کنیم. ساعت چهار هوا سرد شده بود که باعث تعلل ما گردید. بالاخره ساعت پنج و بیست دقیقه از چادر بیرون آمدیم که نور چراغ های بچه های دماوند را در ابتدای مسیر مشاهده نمودیم. به ابتدای طناب های ثابت که رسیدیم هوا روشن شده بود. در ساعت هفت و سی دقیقه به ابتدای مسیر رسیدیم که بچه های دماوند در طول دوم بودند شروع به صعود کردیم. طول اول دارای سختی مسیر سنگ های ریزشی داخل قیف و چند میانی می باشد. طول دوم دارای میانی کم اما مسیر راحت می باشد و کارگاه آن از رول طناب و حلقه درست شده طول سوم دارای چند رول و میخ و کارگاه رول زنجیر و حلقه فرود قدیمی و یک تک رول و حلقه فرود درست شده بود در کارگاه سوم که زیر کلاهک بزرگ مسیر می باشد به بچه های دماوند رسیدیم که نفر دوم شان در حال صعود بود. حدود سی دقیقه صعود بچه های دماوند طول کشید و بعد از صعود آنها من شروع به صعود نمودم.

کلاهک بزرگ دارای رول کوبی بوده که هم میتوان به صورت رکاب و هم میتوان به صورت طبیعی صعود نمود. ما از قبل برای صعود طبیعی مسیر برنامه ریزی کرده بودیم و رکاب همراه خود نبرده بودیم. مسیر را حدود نیم ساعت طول کشید تا به صورت طبیعی صعود کردم مسیر سخت بوده ولی رول کوبی زیاد مسیر صعود را راحت تر میکنه. کارگاه طول چهار دارای دو رول زنجیر و حلقه فرود می باشد. طول پنج دارای کلاهک کوچک می باشد. صعود این کلاهک راحت تر بوده و بعد از آن وارد کارگاه یخ میشوید. کارگاه یخ از دو رول و دو میخ قدیمی و طناب انفرادی و حلقه فرود تشکیل شده و دارای چند میانی می باشد. طول بعد باید داخل شکاف صعود بشه که کمی سخت می باشد. البته مسیری قدیمی نیز ار کنار شکاف و از سمت چپ آن قرار دارد که دارای رول و میخ های قدیمی می باشد که صعود آن با کمی ریسک ممکن است. کارگاه طول شش از یک رول و حلقه فرود تشکیل شده طول هفت راحت بوده دارای شیب خفته و چند رول می باشد. در ساعت چهار بعدازظهر بعد از صعود طول هفت به دلیل کمبود وقت و سرمای هوا و پرهیز از شب مانی بر روی دیواره تصمیم به فرود گرفتیم.
فرود از دیواره
از مسیر میتوان به راحتی فرود آمد اما به دلیل اینکه مسیر داخل شکاف بوده طناب به راحتی لاخ میشود طناب ما در کارگاه یخ و کارگاه کلاهک کوچک لاخ شد اما بقیه مسیر با اینکه به سختی حرکت میکرد لاخ نشد. در ساعت هشت به انتهای مسیر و ابتدای طناب های ثابت رسیدیم و به دلیل خستگی زیاد یک ساعت طول کشید به انتهای طناب های ثابت برسیم و در اینجا با استقبال آقای نظام دوست و دو تا از بچه های دیگر باشگاه دماوند روبه رو شدیم که جای دارد از این دوستان تشکر فراوان کنیم. در ساعت ده شب به پناهگاه خرابه رسیدیم .

ابزار مورد نیاز:
دو حلقه طناب پنجاه متری، پانزده عدد کویکدرا، ابزار میانی سایز های کوچک چند عدد فرند کیل یا شفت، هر نفر چهار عدد کارابین، هر نفر یک عدد خود حمایت و دو عدد تسمه، طنابچه انفرادی، یومار، ابزار حمایتی، کلاه کاسک، هارنس، لباس گرم و مناسب، هدلایت.
نفرات تیم: زهرا رستم آبادی . فرشاد پولادی
گزارش و عکس: فرشاد پولادی
در صورت نیاز میتوانید از طریق شماره داخل سایت تماس بگیرید .

در جبههٔ شمالی قله علم کوه، دیواره‌ای به طول ۶۵۰ متر وجود دارد که یکی از زیباترین و مشکل‌ترین دیواره‌های دنیا به شمار می‌رود. منطقهٔ علم کوه دارای ۴۷ قلّهٔ بالای ۴۰۰۰متر است. جبههٔ شمال - شمال شرقی قلهٔ علم کوه از یک دیوارهٔ تقریباً ۵۵۰ متری گرانیتی تشکیل شده. اگر جایی ارتفاع ۸۰۰ متر برای این دیواره ذکر شده، اشتباه نیست چرا که یخچال علم چال به ارتفاع تقریبی - میانگین ۴۰۵۰ متر در پای این دیواره با شیب نسبتاً تندی به آن رسیده‌است و ارتفاع تقریبی ۸۰۰ متر که بعضاً در منابع ذکر شده با احتساب این قسمت می‌باشد.

جنس این دیواره از نوع گرانیت متخلخل و به رنگ حنایی روشن است. از دیر باز قلهٔ علم کوه و دیوارهٔ آن مورد توجه کوهنوردان بوده‌است. نه تنها کوهنوردان ایرانی، بلکه کوهنوردان آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی و... نیز بر روی مسیرهای متعدد این دیواره صعود انجام داده‌اند. مسیر گردهٔ آلمان‌ها - فرانسوی‌ها از اولین مسیرهای گشوده شده روی گرده این دیواره می‌باشد.

از مسیرهای روی دیوارهٔ اصلی می‌توان به مسیرهای زیر اشاره کرد:

هاری روست، فرانسوی‌ها ۴۸، لهستانی‌ها ۵۰، لهستانی‌ها ۵۲، لهستانی‌ها، همدانی‌ها، آرش، کرمانشاهی‌ها، ایتالیایی‌ها، قزوینی‌ها، تبریزی‌ها، کرجی‌ها، اراکی‌ها(این مسیر به علت فرود از بالای دیواره و رولکوبی زیاد مورد انتقاد دیواره‌ نوردان ایرانی واقع شده)
مسیر هاری روست و علایی که از شکاف کوچک از پای دیواره تا انتهای دیواره ادامه پیدا میکند. که مسیر ریزشیها را به علت خطر ریزش صعود نکردند .
در سال 1347 ادامه این مسیر از اول ریزشیها در بالای دیواره تا قله را مرحوم فریدون نجاح بازگشایی کرد که تا قله به مسیر نجاح معروف است.
حرکت برنامه
طبق برنامه ریزی قبلی روز سه شنبه ساعت 6 مورخ پنجم مرداد 1395 از تهران به همراه خانم رستم آبادی با یک دستگاه ماشین شخصی به طرف رودبارک حرکت کردیم و به دلیل ترافیک در ساعت 11:50 دقیقه به رودبارک رسیدیم. فدراسیون رودبارک تعطیل شده بود و ما تصمیم گرفتیم تا صبح داخل ماشین استراحت کنیم.
روز اول صعود
صبح ساعت 8 به رودبارک مراجعه نمودیم و بعد از صرف صبحانه و اعلام مسیر صعود به طرف ونداربن به راه افتادیم. بعد از یک ساعت رانندگی در جاده خاکی در ساعت 10:30 به ونداربن رسیدیم. پس از مراجعه به مسئول بار گیری قاطرها متوجه شدیم که بار تمام قاطرها برای چهارشنبه و پنج شنبه رزرو شده و نمیتوانیم بار خود را با قاطر حمل کنیم به کنار ماشین رفته و شروع به بستن کوله نمودیم که متوجه بار سنگین وغیر قابل حمل کوله ها شدیم. طناب ها را از کوله باز نموده و با اصرار زیاد به قاطر چی دادم تا برایمان ببرد. پس از آماده شدن و کم کردن مقداری از بار با کوله های سنگین شروع به حرکت نمودیم که به دلیل اینکه روز جمعه قرار بود صعود کنیم مجبور بودیم خودمان حمل کنیم .
در ساعت یازده صبح شروع به حرکت کردیم. به دلیل بار سنگین به آهستگی حرکت میکردیم. ساعت یک به سنگ کشتی رسیدیم و بعد از کمی استراحت به راه افتادیم. ساعت شش بعدازظهر به پناهگاه سرچال رسیدیم و تصمیم گرفتیم شب را آنجا سپری کنیم و بعد از کمی استراحت و خوردن شام نیمی از وسایل و ابزار را به همراه مقداری آب آشامیدنی از سرچال تا نیمی از راه برده و به پناهگاه برگشتیم.
روز دوم صعود
ساعت هشت بیدار شده و بعد از صرف صبحانه و جمع کردن کوله ها به طرف علم چال حرکت نمودیم. در میانه راه ابزار وسایل و آبی که دیشب حمل کرده بودیم برداشته و در ساعت دوازده نیم به علم چال رسیدیم. در آنجا با تعداد زیادی از کوهنوردان باشگاه دماوند برخورد کردیم و پس از اطلاع از برنامه صعود آنها معلوم شد که یک تیم سه نفره به سرپرستی آقای کاشف قصد صعود دیواره را دارند با ایشان هماهنگ شد که در ساعت سه صبح تیم ایشان از روی سکو و تیم ما ساعت سه نیم از پناهگاه خرابه با اختلاف زمانی یک ساعت حرکت کنیم.
چادر را زدیم و بعد از خوردن نهار ابزار و طنابهای خود را همراه کوله مواد غذایی برای صعود فردا برداشته و به راه افتادیم. در ابتدای یخچال حدود یک ساعت با یومار طناب های ثابت را بالا رفته تا به ابتدای مسیر رسیدیم. در آنجا وسایل را گذاشته و با کاور کوله پک بندی نموده که در صورت بارش خیس نشوند سپس فرود آمدیم.
جمعه روز سوم صعود
از ساعت دوازده شب صدای بارش تگرگ به گوشمان میرسید در ساعت سه صبح طبق برنامه بیدار شدیم اما به طور مداوم تگرگ می بارید. تا ساعت شش بارش تگرگ ادامه داشت که موجب کنسل شدن صعودها شد. ساعت هشت صبح بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه دو راه در پیش داشتیم یا باید می رفتیم ابزار را از پای مسیر می آوردیم و فردا در هوای خوب یا بد گرده را صعود می کردیم یا به انتظار هوای خوب ابزار را زیر مسیر برای صعود روز شنبه می گذاشتیم . تصمیم به گذاشتن ابزار پای مسیر گرفتیم و روز جمعه را به استراحت پرداختیم.
روز چهارم صعود
هوا از سر شب صاف بود و ساعت دوازده هنوز هوا خوب بود. ساعت سه بیدار شدیم هوا خوب بود ولی به خاطر احتیاط تصمیم گرفتیم با یک ساعت تاخیر حرکت کنیم. ساعت چهار هوا سرد شده بود که باعث تعلل ما گردید. بالاخره ساعت پنج و بیست دقیقه از چادر بیرون آمدیم که نور چراغ های بچه های دماوند را در ابتدای مسیر مشاهده نمودیم. به ابتدای طناب های ثابت که رسیدیم هوا روشن شده بود. در ساعت هفت و سی دقیقه به ابتدای مسیر رسیدیم که بچه های دماوند در طول دوم بودند شروع به صعود کردیم. طول اول دارای سختی مسیر سنگ های ریزشی داخل قیف و چند میانی می باشد. طول دوم دارای میانی کم اما مسیر راحت می باشد و کارگاه آن از رول طناب و حلقه درست شده طول سوم دارای چند رول و میخ و کارگاه رول زنجیر و حلقه فرود قدیمی و یک تک رول و حلقه فرود درست شده بود در کارگاه سوم که زیر کلاهک بزرگ مسیر می باشد به بچه های دماوند رسیدیم که نفر دوم شان در حال صعود بود. حدود سی دقیقه صعود بچه های دماوند طول کشید و بعد از صعود آنها من شروع به صعود نمودم.

کلاهک بزرگ دارای رول کوبی بوده که هم میتوان به صورت رکاب و هم میتوان به صورت طبیعی صعود نمود. ما از قبل برای صعود طبیعی مسیر برنامه ریزی کرده بودیم و رکاب همراه خود نبرده بودیم. مسیر را حدود نیم ساعت طول کشید تا به صورت طبیعی صعود کردم مسیر سخت بوده ولی رول کوبی زیاد مسیر صعود را راحت تر میکنه. کارگاه طول چهار دارای دو رول زنجیر و حلقه فرود می باشد. طول پنج دارای کلاهک کوچک می باشد. صعود این کلاهک راحت تر بوده و بعد از آن وارد کارگاه یخ میشوید. کارگاه یخ از دو رول و دو میخ قدیمی و طناب انفرادی و حلقه فرود تشکیل شده و دارای چند میانی می باشد. طول بعد باید داخل شکاف صعود بشه که کمی سخت می باشد. البته مسیری قدیمی نیز ار کنار شکاف و از سمت چپ آن قرار دارد که دارای رول و میخ های قدیمی می باشد که صعود آن با کمی ریسک ممکن است. کارگاه طول شش از یک رول و حلقه فرود تشکیل شده طول هفت راحت بوده دارای شیب خفته و چند رول می باشد. در ساعت چهار بعدازظهر بعد از صعود طول هفت به دلیل کمبود وقت و سرمای هوا و پرهیز از شب مانی بر روی دیواره تصمیم به فرود گرفتیم.
فرود از دیواره
از مسیر میتوان به راحتی فرود آمد اما به دلیل اینکه مسیر داخل شکاف بوده طناب به راحتی لاخ میشود طناب ما در کارگاه یخ و کارگاه کلاهک کوچک لاخ شد اما بقیه مسیر با اینکه به سختی حرکت میکرد لاخ نشد. در ساعت هشت به انتهای مسیر و ابتدای طناب های ثابت رسیدیم و به دلیل خستگی زیاد یک ساعت طول کشید به انتهای طناب های ثابت برسیم و در اینجا با استقبال آقای نظام دوست و دو تا از بچه های دیگر باشگاه دماوند روبه رو شدیم که جای دارد از این دوستان تشکر فراوان کنیم. در ساعت ده شب به پناهگاه خرابه رسیدیم .

ابزار مورد نیاز:
دو حلقه طناب پنجاه متری، پانزده عدد کویکدرا، ابزار میانی سایز های کوچک چند عدد فرند کیل یا شفت، هر نفر چهار عدد کارابین، هر نفر یک عدد خود حمایت و دو عدد تسمه، طنابچه انفرادی، یومار، ابزار حمایتی، کلاه کاسک، هارنس، لباس گرم و مناسب، هدلایت.
نفرات تیم: زهرا رستم آبادی . فرشاد پولادی
گزارش و عکس: فرشاد پولادی
در صورت نیاز میتوانید از طریق شماره داخل سایت تماس بگیرید .

فروش این محصول به پایان رسیده است