جستجو
فیلتر ها
بستن

قله کول جنون (اشترانکوه) آذر 94

گزارش برنامه صعود زمستانه قله کول جنون (اشترانکوه) 94/09/19،20 تعداد همنوردان: 16 نفر

QR-Code

به نام خالق اشترانکوه

گزارش برنامه صعود زمستانه قله کول جنون (اشترانکوه) 94/09/19،20

رشته کوه اشترانکوه در استان لرستان و از روستای چغاگرگ (الیگودرز) شروع می شود و در یالی به نام 66 در منطقه ی دورود به پایان می رسد. اشترانکوه دارای 12 قله اصلی می باشد که صعود آنها دشوار بوده و در زمستان نیاز به ابزار و تجهیزات ومهم تر از آنها داشتن تجربه صعود های زمستانه می باشد، صعود زمستانه اکثر قله های اشترانکوه نیاز به طناب و ابزار حمایتی دارد و افراد باید با کار ترکیبی و استفاده از تبر یخ و کرامپون بر روی برف و سنگ آشنایی کامل داشته باشند. قله کول جون با ارتفاع تقریبی 3850 متر قله ای صخره ای و سرسخت بوده که یکی از فنی ترین قلل اشترانکوه محسوب می گردد. مبدا صعود این قله روستای کمندان می باشد که از این روستا می توان قله های شاه تخت، ازنا در و پیارو را نیز صعود نمود.

حرکت برنامه

در روز 94/09/19 ساعت 6 صبح از اسلامشهر با یک دستگاه ماشین شخصی با سه تن از همنوردان خوبم به مقصد شهر ازنا به راه افتادیم. در شهر ازنا طبق قرار قبلی به منزل اقای علی غریبی از کوهنوردان خوب شهر ازنا رفتیم و بعد از اندکی استراحت به همراه ایشان و جمعی از کوهنوردان شهر ازنا به طرف روستای کمندان به راه افتادیم.

صعود روز اول 94/09/19

بعد از پارک ماشین ها و آماده شدن در ساعت 12:10 شروع به حرکت نمودیم. در ابتدای مسیر باید از رودخانه ای کوچک عبور نمود که در فصل زمستان برای جلوگیری از خیس شدن کفش باید احتیاط نمود. بعد از گذشتن از رود خانه از کنار فنس کمی بالا رفته و در انتهای فنس به سمت چپ رفته که باید رودخانه کوچک دیگری را نیز رد نمود و در دره به سمت بالای دره ادامه مسیر داد. در انتهای دره به دشتی کوچک میرسیم که در تابستان از سمت چپ دشت مسیر پاکوب به خوبی قابل مشاهده می باشد ولی در زمستان به دلیل برف زیاد و کمبود وقت باید از میان دشت عبور نمود و در انتهای دشت سینه کش زیر پناهگاه را مستقیم صعود کرد که کمی دشوار می باشد.

در ساعت 17:15 به همراه همنوردان عزیزم به پناهگاه رسیدیم .

صعود روز دوم 94/09/20

طبق برنامه ریزی که شب قبل در چادر آقای غریبی سرپرست برنامه انجام گردید، قرار بر این شد که به دلیل شدت باد ساعت شش افراد بیدار شوند و در ساعت 7 صبح به طرف قله حرکت کنند. ساعت 7:05 دقیقه صبح آقای غریبی صعود را آغاز نمود. پشت سر ایشان بنده و بعد از من به ترتیب آقای دریایی، آقای رضایی، آقای آرزه، سه نفر از تیم همدان، آقای عزیز هموله و آقای میری حرکت کردند و دوستان دیگر به دلیل نا مساعد بودن هوا از صعود انصراف دادند. از بالای پناهگاه تا زیر تیغه بالا رفتیم و بعد به طرف راست تراورس کردیم و از دو قیف کوچک عبور کردیم. از آنجا شیب را به طرف قله شاه تخت بالا رفتیم تا به زیر یخچال شاه تخت رسیدیم. در آنجا با تصمیم آقای غریبی و به دلیل کمبود وقت تصمیم بر این گرفته شد که به دو تیم تقسیم شویم. یک تیم به سرپرستی آقای غریبی از کنار تیغه بالا روند و بعد از هرم اول وارد تیغه شوند و تیم دوم به سرپرستی آقای رضایی مستقیم تیغه را صعود کنند. در ساعت 9:30 دو تیم از هم جدا شدند و قرار بر این شد که هر تیمی قبل از ساعت 11:30 توانست هرم اول را صعود کند برای صعود به قله اقدام کند. 

با شیب ملایم به طرف تیغه حرکت کردیم برف زیادی بر روی مسیر داشتیم و من به آرامی مسیر را پاکوب می کردم. ساعت 10:05 دقیقه زیر تیغه رسیدیم تیغه دارای برف کمی بود که خطر را بیشتر می کرد و به تصمیم آقای رضایی من جلوتر از دوستان صعود را آغاز کردم. از زیر تیغه و از سمت راست آن بالا رفته بعد از کمی ادامه ی مسیر سپس به چپ تا بر روی تیغه اصلی توانستیم سوار شویم و از آنجا تا انتهای هرم اول مسیر مشخص می باشد. نزدیک به انتهای هرم اول بودیم که آقای غریبی را در بالای هرم اول بر روی تیغه دیدیم. در ساعت 11:50 دقیقه تیم چهار نفره ما به آقای غریبی رسید و در آنجا آقای آرزه که کمی خسته شده بود از صعود انصراف داد و آقای رضایی، آقای عزیز هموله و بنده با صلاح دید آقای غریبی صعود را ادامه دادیم و تیم دوم که نتوانسته بود در زمان مقرر به تیغه برسد از ادامه صعود منصرف شدند و آقای غریبی هم به همراه آقای آرزه برای همراهی تیم دوم فرود زدند.

در انتهای هرم اول کمی باید به طرف چپ حرکت نمود تا بر روی تیغه هرم دوم سوار شد. هرم دوم و هرم سوم به هم متصل می باشند و مسیر مشخص می باشد. در ساعت 13:45 دقیقه بعد ازظهر تیم سه نفره ما موفق به صعود قله شد.

فرود

قله کول جنون همان قدر که صعود آن دشوار می باشد فرود آن نیز دشوار است. از سمت جنوب شرقی قله تا دهانه قیف بزرگی که به سمت جنوب می باشد پایین آمدیم از آنجا از داخل قیف پایین آمده تا به انتهای قیف رسیدیم. بعد از قیف باید حدود یک صد متر دیگر پایین آمد بعد به طرف چپ تراورس کرد و به سمت نعل اسبی کوچکی که در سمت چپ شما می باشد و به خوبی قابل تشخیص هست ادامه داد. از داخل نعل اسبی می توانید سنگ شست خدا را مشاهده کنید. تا سنگ شست خدا تراورس کنید و بعد سنگ را دور زده و از پشت سنگ به داخل دره رفته تا دوباره به زیر تیغه برسید. 

در ساعت 16:40 دقیقه بعد از فرودی دشوار به جان پناه رسیدیم.

نکات مهم

در مسیر باز گشت باید از سه بهمن گذشت که نادیده گرفتن آنها ممکن است تجربه ی تلخی برای شما به دنبال داشته باشد.

قله کول جنون مسیر صعود و فرود متفاوتی دارد، بهتر است اول در فصل تابستان صعود شود بعد در زمستان.

مسیر تیغه مشخص نیست و هیچ کارگاه یا میانی ندارد و باید طناب های خود را به وسیله ابزار ثابت نمود.

مسیر دارای آنتن موبایل می باشد اما نه در تمام مسیر و در صورت بروز حادثه نمی توان بر روی امداد حساب نمود چون زمان زیادی تا رسیدن تیم امداد می برد.

فقط زمانی وارد تیغه شوید که مطمئن باشید میتوانید قبل از ساعت دو به قله برسید. تنها فقط از روی هرم اول و از سمت راست آن می توانید تراورس کرده و از تیغه خارج شوید.

ابزار مورد نیاز:

1.هارنس

2. هر نفر یک تسمه

3. هشت یا ریورسو

4. یومار

5. هر نفر 3عدد کارابین پیچ

6. هر نفر یک عدد تبر یخ یا کلنگ کوتاه

7. کرامپون

8. هر سه نفر یک طول طناب

9. تعدادی میخ کیل و شفت

 

نفرات تیم :

آقایان علی غریبی، عزت میری، مجتبی موگویی، عزیز هموله و سه نفر دیگر از کوهنوردان ازنا.

آقای علی دریایی از برو جرد و چهار نفر از کوهنوردان همدان.

آقایان داود رضایی، امیر آرزه، فرشاد پولادی و خانم زهرا رستم آبادی از گروه کوهنوردان جوان اسلامشهر

سرپرست تیم کوهنوردان جوان اسلامشهر: آقای داود رضایی

به نام خالق اشترانکوه

گزارش برنامه صعود زمستانه قله کول جنون (اشترانکوه) 94/09/19،20

رشته کوه اشترانکوه در استان لرستان و از روستای چغاگرگ (الیگودرز) شروع می شود و در یالی به نام 66 در منطقه ی دورود به پایان می رسد. اشترانکوه دارای 12 قله اصلی می باشد که صعود آنها دشوار بوده و در زمستان نیاز به ابزار و تجهیزات ومهم تر از آنها داشتن تجربه صعود های زمستانه می باشد، صعود زمستانه اکثر قله های اشترانکوه نیاز به طناب و ابزار حمایتی دارد و افراد باید با کار ترکیبی و استفاده از تبر یخ و کرامپون بر روی برف و سنگ آشنایی کامل داشته باشند. قله کول جون با ارتفاع تقریبی 3850 متر قله ای صخره ای و سرسخت بوده که یکی از فنی ترین قلل اشترانکوه محسوب می گردد. مبدا صعود این قله روستای کمندان می باشد که از این روستا می توان قله های شاه تخت، ازنا در و پیارو را نیز صعود نمود.

حرکت برنامه

در روز 94/09/19 ساعت 6 صبح از اسلامشهر با یک دستگاه ماشین شخصی با سه تن از همنوردان خوبم به مقصد شهر ازنا به راه افتادیم. در شهر ازنا طبق قرار قبلی به منزل اقای علی غریبی از کوهنوردان خوب شهر ازنا رفتیم و بعد از اندکی استراحت به همراه ایشان و جمعی از کوهنوردان شهر ازنا به طرف روستای کمندان به راه افتادیم.

صعود روز اول 94/09/19

بعد از پارک ماشین ها و آماده شدن در ساعت 12:10 شروع به حرکت نمودیم. در ابتدای مسیر باید از رودخانه ای کوچک عبور نمود که در فصل زمستان برای جلوگیری از خیس شدن کفش باید احتیاط نمود. بعد از گذشتن از رود خانه از کنار فنس کمی بالا رفته و در انتهای فنس به سمت چپ رفته که باید رودخانه کوچک دیگری را نیز رد نمود و در دره به سمت بالای دره ادامه مسیر داد. در انتهای دره به دشتی کوچک میرسیم که در تابستان از سمت چپ دشت مسیر پاکوب به خوبی قابل مشاهده می باشد ولی در زمستان به دلیل برف زیاد و کمبود وقت باید از میان دشت عبور نمود و در انتهای دشت سینه کش زیر پناهگاه را مستقیم صعود کرد که کمی دشوار می باشد.

در ساعت 17:15 به همراه همنوردان عزیزم به پناهگاه رسیدیم .

صعود روز دوم 94/09/20

طبق برنامه ریزی که شب قبل در چادر آقای غریبی سرپرست برنامه انجام گردید، قرار بر این شد که به دلیل شدت باد ساعت شش افراد بیدار شوند و در ساعت 7 صبح به طرف قله حرکت کنند. ساعت 7:05 دقیقه صبح آقای غریبی صعود را آغاز نمود. پشت سر ایشان بنده و بعد از من به ترتیب آقای دریایی، آقای رضایی، آقای آرزه، سه نفر از تیم همدان، آقای عزیز هموله و آقای میری حرکت کردند و دوستان دیگر به دلیل نا مساعد بودن هوا از صعود انصراف دادند. از بالای پناهگاه تا زیر تیغه بالا رفتیم و بعد به طرف راست تراورس کردیم و از دو قیف کوچک عبور کردیم. از آنجا شیب را به طرف قله شاه تخت بالا رفتیم تا به زیر یخچال شاه تخت رسیدیم. در آنجا با تصمیم آقای غریبی و به دلیل کمبود وقت تصمیم بر این گرفته شد که به دو تیم تقسیم شویم. یک تیم به سرپرستی آقای غریبی از کنار تیغه بالا روند و بعد از هرم اول وارد تیغه شوند و تیم دوم به سرپرستی آقای رضایی مستقیم تیغه را صعود کنند. در ساعت 9:30 دو تیم از هم جدا شدند و قرار بر این شد که هر تیمی قبل از ساعت 11:30 توانست هرم اول را صعود کند برای صعود به قله اقدام کند. 

با شیب ملایم به طرف تیغه حرکت کردیم برف زیادی بر روی مسیر داشتیم و من به آرامی مسیر را پاکوب می کردم. ساعت 10:05 دقیقه زیر تیغه رسیدیم تیغه دارای برف کمی بود که خطر را بیشتر می کرد و به تصمیم آقای رضایی من جلوتر از دوستان صعود را آغاز کردم. از زیر تیغه و از سمت راست آن بالا رفته بعد از کمی ادامه ی مسیر سپس به چپ تا بر روی تیغه اصلی توانستیم سوار شویم و از آنجا تا انتهای هرم اول مسیر مشخص می باشد. نزدیک به انتهای هرم اول بودیم که آقای غریبی را در بالای هرم اول بر روی تیغه دیدیم. در ساعت 11:50 دقیقه تیم چهار نفره ما به آقای غریبی رسید و در آنجا آقای آرزه که کمی خسته شده بود از صعود انصراف داد و آقای رضایی، آقای عزیز هموله و بنده با صلاح دید آقای غریبی صعود را ادامه دادیم و تیم دوم که نتوانسته بود در زمان مقرر به تیغه برسد از ادامه صعود منصرف شدند و آقای غریبی هم به همراه آقای آرزه برای همراهی تیم دوم فرود زدند.

در انتهای هرم اول کمی باید به طرف چپ حرکت نمود تا بر روی تیغه هرم دوم سوار شد. هرم دوم و هرم سوم به هم متصل می باشند و مسیر مشخص می باشد. در ساعت 13:45 دقیقه بعد ازظهر تیم سه نفره ما موفق به صعود قله شد.

فرود

قله کول جنون همان قدر که صعود آن دشوار می باشد فرود آن نیز دشوار است. از سمت جنوب شرقی قله تا دهانه قیف بزرگی که به سمت جنوب می باشد پایین آمدیم از آنجا از داخل قیف پایین آمده تا به انتهای قیف رسیدیم. بعد از قیف باید حدود یک صد متر دیگر پایین آمد بعد به طرف چپ تراورس کرد و به سمت نعل اسبی کوچکی که در سمت چپ شما می باشد و به خوبی قابل تشخیص هست ادامه داد. از داخل نعل اسبی می توانید سنگ شست خدا را مشاهده کنید. تا سنگ شست خدا تراورس کنید و بعد سنگ را دور زده و از پشت سنگ به داخل دره رفته تا دوباره به زیر تیغه برسید. 

در ساعت 16:40 دقیقه بعد از فرودی دشوار به جان پناه رسیدیم.

نکات مهم

در مسیر باز گشت باید از سه بهمن گذشت که نادیده گرفتن آنها ممکن است تجربه ی تلخی برای شما به دنبال داشته باشد.

قله کول جنون مسیر صعود و فرود متفاوتی دارد، بهتر است اول در فصل تابستان صعود شود بعد در زمستان.

مسیر تیغه مشخص نیست و هیچ کارگاه یا میانی ندارد و باید طناب های خود را به وسیله ابزار ثابت نمود.

مسیر دارای آنتن موبایل می باشد اما نه در تمام مسیر و در صورت بروز حادثه نمی توان بر روی امداد حساب نمود چون زمان زیادی تا رسیدن تیم امداد می برد.

فقط زمانی وارد تیغه شوید که مطمئن باشید میتوانید قبل از ساعت دو به قله برسید. تنها فقط از روی هرم اول و از سمت راست آن می توانید تراورس کرده و از تیغه خارج شوید.

ابزار مورد نیاز:

1.هارنس

2. هر نفر یک تسمه

3. هشت یا ریورسو

4. یومار

5. هر نفر 3عدد کارابین پیچ

6. هر نفر یک عدد تبر یخ یا کلنگ کوتاه

7. کرامپون

8. هر سه نفر یک طول طناب

9. تعدادی میخ کیل و شفت

 

نفرات تیم :

آقایان علی غریبی، عزت میری، مجتبی موگویی، عزیز هموله و سه نفر دیگر از کوهنوردان ازنا.

آقای علی دریایی از برو جرد و چهار نفر از کوهنوردان همدان.

آقایان داود رضایی، امیر آرزه، فرشاد پولادی و خانم زهرا رستم آبادی از گروه کوهنوردان جوان اسلامشهر

سرپرست تیم کوهنوردان جوان اسلامشهر: آقای داود رضایی

فروش این محصول به پایان رسیده است